Мъж отива при морските спасители, позавърта се и след малко вика:
- Момчета, да имате кибрит?
- Не със запалки сме. А ти ще черпиш ли по цигара?
- Да, заповядайте.
- Мерси.
- Няма защо. Как я карате тука?
- Ами бива, поработваме, разслабваме, такива ми ти работи...
- Мноооо горещо това лято бе, направо не се диша!
- Абе мани, не е истина!
- А и цените тая година са едни. Дееееа техната...
- Мдааа, така си е....
- Еми добре момчета, аз тръгвам. Ама всъщност за кво дойдох?! А, сетих се! Тъщата май се дави.
Не мога да не ви разкажа и приказката за арменската Червена Шапчица, известна като Червенян Шапчицян. Тръгнала Червенян Шапчицян в араратската тъмна гора, срещнала вълка, разговорила се с него и в накрая стигнала до къщата на баба си, да я наречем Бабаян. Влязла червената щапчица и видяла, че изпод юргана наднича зловещо лице и я гледало мрачно.
- Бабо, защо са ти толкова големи ушите? - плахо попитала Червенян Шапчицян.
- За да те чувам по-добре, детето ми - казала Бабата.
- А защо са ти толкова големи очите?
- За да те виждам по-добре детето ми!
- А защо ти е толкова голяма устата? В този миг бабата отметнала одеялото, скочила в леглото и изкрещяла:
- Защото съм Маги Халваджиян, а ти си жертва на "Сладко отмъщение"!!!!